Przepisy z rodzaju: na kanapkę

Kiełbasa z tego przepisu jest delikatna w smaku i co ważne, bardzo szybko się ją przygotowuje. Najbardziej czasochłonne, jest oczekiwanie na przepeklowanie mięsa i wystudzenia już sparzonej wędliny. Jeśli taką kiełbasę chcielibyśmy uwędzić, należy farsz nadziać w jelita białkowe, ponieważ poliamidowe nie nadają się do wędzenia.

Przyprawa Dzika Rozkosz jest dedykowana głównie do przyprawiania mięsa z dziczyzny. Ja nią sobie przyprawiłem wieprzowinę (a kto mi zabroni?). Brudzić mi się za bardzo przy tym nie chciało, więc zamiast nabijać farsz w jelita jako kiełbasę, to umyłem kilka słoików i tam załadowałem zmielone mięsiwo. W efekcie wyszła naprawdę bardzo smaczna „słoikówka”.

Dawno nie robiłem żadnego pasztetu. Żeby było bardziej „fit”, wziąłem się za bary z pasztetem drobiowym. Do przyprawienia użyłem gotowej mieszanki do pasztetu. Zmniejszyłem jednak nieco proponowane dawkowanie i dorzuciłem od siebie majeranku i pieprzu czarnego. Efektem tej modyfikacji jest pikantny pasztet z dominującym, majerankowym smakiem

Każdy kto lubi przerastane tłuszczykiem mięso, niewątpliwie docenia walory smakowe wędzonej karkówki. Taka wędlina nie tylko cieszy smakiem, ale również i niebanalnym przekrojem. Do peklowania zastosowałem gotową mieszankę soli peklującej, oraz inne przyprawy, dziki którym mięso nabrało wyrazistego smaku.

Ostatnio coraz częściej wędzę ryby, co raz próbując innego gatunku, innej solanki i sposobu wędzenia. Tym razem kupiłem świeżego lina i postanowiłem zaryzykować z inną, pikantniejszą mieszanką przypraw. Lina, jak każdą rybę, przed wędzeniem należy dobrze przygotować tj. wyciąć skrzela i oczy (inaczej ryba szybciej będzie się psuć), oraz zeskrobać łuski.

Znajomy ze sklepu rybnego podarował mi tuszkę z dorsza (dorsz czarny). Postanowiłem ją sobie uwędzić. Stresu trochę było, bo nigdy nie wędziłem żadnej ryby. Przygotowanie dorsza do wędzenia jak i same wędzenie było jednak banalnie proste. Po wędzeniu nie przetrwał do następnego dnia. Został zjedzony jeszcze na ciepło. W kwestii ilości użytej soli do solanki, to każdy musi znaleźć swój próg słoności i dawkować ją pod swoje upodobania smakowe.

Nie samym mięsem człowiek żyje. Zdrową alternatywą są na przykład zapiekane „pasztety” warzywne. Ich przygotowanie jest banalnie proste, a większość składników jest łatwo dostępna. Do tego typu wyrobów zawsze używam przypraw z serii PdP – VEGA, a następnie doprawiam solą i pieprzem do smaku.

Pomysł na ten wyrób, powstał niejako przypadkowo, ponieważ podczas wyrobu kiełbas zabrakło mi jelit. W związku z tym szybko postanowiłem, że resztę farszu „zamknę” w szynkowarze. Aby wizualnie wyrób się trochę odznaczał, dodałem trochę ziaren czarnuszki, oraz podsmażoną na patelni paprykę słodką.

Kolega namówił mnie bym spróbował trochę innej obróbki kiełbasy. Krótkie mieszanie, ciepła woda i natychmiastowe nadziewanie. Po nadziewaniu, kiełbasę wrzuciłem do parzenia do 60 stopni C w środku a następnie przełożyłem do wędzarni na osuszanie, wędzenie i dopiekanie. Brzmi co najmniej dziwnie, ale efekt takiej podwójnej obróbki jest zachwycający. Delikatna, niemal nie wyczuwalna skórka, a do tego miękka i krucha konsystencja kiełbasy warta jest takiego zachodu.

Polędwiczka wieprzowa to bardzo delikatne i smaczne mięso. Można ją wędzić na przeróżne sposoby. Mnie osobiście najbardziej odpowiada wędzona dymem zimnym, tak aby w środku pozostała surowa. Wędzę w ten sposób zazwyczaj kilka polędwiczek, każda obsypana innymi przyprawami. Przyprawa sułtańska z dużą ilością czosnku niedźwiedziego, sprawdziła się w roli posypki doskonale.