Przepisy na domowe wędliny

Dawno nie robiłem żadnego pasztetu. Żeby było bardziej „fit”, wziąłem się za bary z pasztetem drobiowym. Do przyprawienia użyłem gotowej mieszanki do pasztetu. Zmniejszyłem jednak nieco proponowane dawkowanie i dorzuciłem od siebie majeranku i pieprzu czarnego. Efektem tej modyfikacji jest pikantny pasztet z dominującym, majerankowym smakiem

Każdy kto lubi przerastane tłuszczykiem mięso, niewątpliwie docenia walory smakowe wędzonej karkówki. Taka wędlina nie tylko cieszy smakiem, ale również i niebanalnym przekrojem. Do peklowania zastosowałem gotową mieszankę soli peklującej, oraz inne przyprawy, dziki którym mięso nabrało wyrazistego smaku.

Ostatnio coraz częściej wędzę ryby, co raz próbując innego gatunku, innej solanki i sposobu wędzenia. Tym razem kupiłem świeżego lina i postanowiłem zaryzykować z inną, pikantniejszą mieszanką przypraw. Lina, jak każdą rybę, przed wędzeniem należy dobrze przygotować tj. wyciąć skrzela i oczy (inaczej ryba szybciej będzie się psuć), oraz zeskrobać łuski.

Znajomy ze sklepu rybnego podarował mi tuszkę z dorsza (dorsz czarny). Postanowiłem ją sobie uwędzić. Stresu trochę było, bo nigdy nie wędziłem żadnej ryby. Przygotowanie dorsza do wędzenia jak i same wędzenie było jednak banalnie proste. Po wędzeniu nie przetrwał do następnego dnia. Został zjedzony jeszcze na ciepło. W kwestii ilości użytej soli do solanki, to każdy musi znaleźć swój próg słoności i dawkować ją pod swoje upodobania smakowe.

Nie od dziś wiadomo, że proste rzeczy są najlepsze. Nie miałem pomysłu jak przyprawić mięso na kiełbasę surową, więc użyłem tylko trzech podstawowych składników: peklosól, pieprz i czosnek. Te podstawowe przyprawy w zupełności wystarczają, żeby stworzyć swojską, naprawdę pyszną kiełbaskę.

Nie samym mięsem człowiek żyje. Zdrową alternatywą są na przykład zapiekane „pasztety” warzywne. Ich przygotowanie jest banalnie proste, a większość składników jest łatwo dostępna. Do tego typu wyrobów zawsze używam przypraw z serii PdP – VEGA, a następnie doprawiam solą i pieprzem do smaku.

Pomysł na ten wyrób, powstał niejako przypadkowo, ponieważ podczas wyrobu kiełbas zabrakło mi jelit. W związku z tym szybko postanowiłem, że resztę farszu „zamknę” w szynkowarze. Aby wizualnie wyrób się trochę odznaczał, dodałem trochę ziaren czarnuszki, oraz podsmażoną na patelni paprykę słodką.

Naszła mnie ochota na zrobienie sobie frankfurterek. Bez większego kombinowania sięgnąłem bo gotową mieszankę do tej kiełbasy. Dodatkowo aby kiełbaska wyszła bardziej aromatyczna (bo taką lubię), dodałem mielonej gałki muszkatołowej. Z nadziewaniem wiadomo, więcej kombinowania niż z grubą kiełbasą, ale smak wynagradza włożony nakład pracy.

Kto powiedział, że kiełbasa swojska musi być wędzona? Wydaje się to oczywiste, ale część kiełbasy przyprawionej jak do swojskiej, postanowiłem tylko sparzyć. Ku mojemu zdziwieniu smakowo wyszło bardzo dobrze. Zarówno po ugotowaniu jak i po upieczeniu na patelni smak się obronił. Wiadomo nie było tego charakterystycznego „smaczku dymnego” jak w kiełbasie wędzonej, lecz niczemu to nie przeszkadzało.

Jeszcze do niedawna, nie słyszałem o tym, że można kupić sól wędzoną. Zazwyczaj jest to sól gruboziarnista, morska, ale dostępna jest też zwykła sól spożywcza wędzona. Tak jak o papryce wędzonej wiedziałem, ale nie przyszło mi do głowy żeby, spróbować samemu przygotować te specyfiki. Jako że, proces polega głownie na suszeniu i później wędzeniu, postanowiłem że, przygotuję je podczas wędzenia serków typu włoskiego.